سلام هم سایه ها، سلام هم قلب ها،سلام به تویی که فکر می کنی می شود بهتر از این نوشت و سلام به تویی که فکر می کنی بهتر از این نمی شود. سلام به ناگفتنی هایی که با خودتان می آورید و بازپس می برید و سلام به حرفهای قشنگی که برایم جا می گذارید. دنیای کوچک من هم پر است از همان خیال های طلایی که هیچ وقت نمی شود فروخت، پر است از دریاهایی که با تمام کوچکی ، برای نشستن روی ساحلش و قدم زدن روی ماسه هایش به قدر کافی بزرگ است.
تو دل یه مزرعه یه کلاغ روسیاه
هوایی شده بره پابوس {امام رضا}
اما هی فکر میکنه اونجا جای کفتراس
آخه من کجا برم یه کلاغ که رو سیاس
من که تویه سیاهیا از همه رو سیاترم
میون کبوترا با چه رویی بپرم
کلاغ عاشق ما
یه دلش میگفت برو یه دلش میگفت بمون
که یهو صدایی گفت تو نترسو راهی شو
به سیاهی فکر نکن تویه زاعری برو
من که تو یه سیاهیا از همه رو سیاترم
میون اون کبوترها با چه رویی ببرم
امان از این روزگار که با ما نمیسازه(جمله شو درس بلد نیسم ولی تو همین مایه ها)
من خیلی بد شانسسسسسسسسسسسسسسسسسم(فهمیدید چه قدر)
ته نوشت
من چند وقت نمیام
۲-الان هم میخوام برم مدرسه امتحان حرفه داریم لایه کتابو باز نکردم
الان این شکلیم
خداحافظ
سلام
اومدم بگم زنده ام...
فقط حسش نیس آپ کنم...
این اپم رو هم گذاشتم همینجوری...
بغضی موقع ها هم همینجوری جواب نظر میدم...
پس تا من نیستم هر چی خوشی دارید بکنید ....
قالبم رو هم شاید عوض کنم راست میگید (میره رو اعصابه آدم)
پس خداحافظ تا حسش بیاد...
| Published by ParsTheme & Designed by Tempfa.com |
نوشته شده در
دوشنبه 11 آبان ماه سال 1388
ساعت
6:43 PM
توسط